T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/18274
Karar No: 2024/7117
Karar Tarihi: 06.05.2024
2. Ceza Dairesi 2021/18274 E. , 2024/7117 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin; cezanın çok ağır olduğuna, kendisine zorla hırsızlık yaptırıldığına, verilen cezadan dolayı mağdur olduğuna, pişman olduğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yerinde olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2013 tarihli ve 2012/670 Esas, 2013/622 Karar sayılı ilâmına konu suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan aldığı mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alındığında tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili uyarlama yargılaması yapılarak uzlaşma sağlanıp düşme kararı verildiğinden dolayı sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ve söz konusu mahkûmiyeti yerine adli kaydında yer alan İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2013 tarihli ve 2013/101 Esas, 2013/462 Karar sayılı kararı ile TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca verilen (hapisten cevrilen) 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2013 tarihli ve 2013/101 Esas, 2013/462 Kararı ile TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca verilen 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınmasına karar verilmek suretiyle hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.