T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/14149
Karar No: 2022/11785
Karar Tarihi: 15.11.2022
10. Ceza Dairesi 2021/14149 E. , 2022/11785 K.
Mahkemesi :Ceza Dairesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi 28/02/2020 tarihli, 2019/345 esas ve 2020/119 karar
2- İstinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 15/04/2021 tarihli, 2020/545 esas ve 2021/730 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1-) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde:
Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/268 esas ve 2018/602 karar sayılı ilamı ile doğrudan verilen 3000 TL adli para cezasının kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, yine sanığın adli sicil kaydında yer alan Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/376 esas ve 2008/735 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-) Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca ''birer ay arayla 24 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan
kısmın tamamının tahsil edileceğine” karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
3-) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli 2020/545 esas ve 2021/730 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,
İlk derece mahkemesi hükmünün,
1-) Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “'Sanık hakkında Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2008 tarih 2008/376 esas ve 2008/735 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına hükmolunan hapis cezasının 5275 sayılı Kanun'un 108 ve 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7-8. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi,
2)- Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde yer alan “tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi,
3- )TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,
2-) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde:
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,
1-) Hükmün 2. paragrafında sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığının yazılmasına karşın 1/2 oranında indirim uygulanarak 6 yıl 6 ay hapis ve 650 gün adli para cezasına hükmedildiği, gerekçe kısmında da etkin pişmanlık hükmünün 1/2 oranında uygulandığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında hüküm kısmındaki 1/3 ibaresinin maddi yazım hatası olduğunun gözetilmemesi,
2-) Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
3-) TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istekleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan ilk derece mahkemesi hükmünün;
1-) Hükmün 2. paragrafında yer alan “1/3” ibaresinin çıkarılarak yerine “1/2” ibaresinin eklenmesi
2)- Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde yer alan “tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi,
3-) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEKLERİNİN ESASTAN REDDİNE,
28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine,
15/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.