T.C. Yargıtay
20. Ceza Dairesi
20. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/2102
Karar No: 2019/5913
Karar Tarihi: 06.11.2019
20. Ceza Dairesi 2019/2102 E. , 2019/5913 K.
Mahkeme : BAKIRKÖY 4. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanıklar hakkında Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 28.09.2015 tarihli 2015/119 esas ve 2015/ 263 sayılı kararın sanıklar ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizce yapılan incelemesinde 30.05.2016 tarihli 2015/16397 esas ve 2016/3225 karar sayılı ilamı ile sanıklar yönünden bozulmasına karar verilmiş olduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.07.2016 tarihli yazısı ile Dairemiz kararına yapılan itirazı sonucu Dairemizce 09.11.2016 tarihli 2016/2538 esas ve 2016/5464 karar sayılı karar ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ının itirazı yerinde görülmeyerek dosyanın itirazın incelenmesi için Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmiş olduğu, Yargıtay Ceza Kurulu'nun 18.06.2019 tarihli 2016/20-1454 esas ve 2019/483 karar sayılı ilamı ile Dairemizin 30.05.2016 tarihli 2015/16397 esas ve 2016/3225 karar sayılı kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2-)Sanık ...’da elde edilen adli emanetin 2015/8926 sırasında kayıtlı 1.355,00 TL’nin suçtan elde edildiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden 1.355,00 TL’nin sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
1-)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,
2-)Hüküm fıkrasından “Adli Emanetin 2015/8926 sırasında suçtan elde edildiği değerlendirilen paranın '' ibaresinin çıkarılması ve yerine ''Adli Emanetin 2015/8926 sırasında kayıtlı 1.355,00TL’nin suçtan elde edildiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığından sanık ...!a iadesine” ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar müdafinin tahliye talebinin reddine, 06.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.