T.C. Yargıtay
9. Ceza Dairesi
9. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/22576
Karar No: 2022/5509
Karar Tarihi: 06.06.2022
9. Ceza Dairesi 2021/22576 E. , 2022/5509 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (Mağdure ...’a karşı), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Mağdureler ... ile ...'ya karşı), çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (Mağdure ...’a karşı)
HÜKÜM : Sanık ile suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Mağdureler ... ile ...’ya yönelik) ve çocuğun cinsel istismarı (Mağdure ...'a yönelik) suçlarından beraatleri ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan (Mağdure ...’a yönelik) açılan kamu davalarının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine dair Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.09.2016 gün ve 2015/196 Esas, 2016/372 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık ile suça sürüklenen çocuk haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
İlk derece mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararlarıyla ilgili yapılan başvuru üzerine istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar temyiz edilmiş ise de, müsnet suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 109/1. maddesinde yer alan hapis cezasının ağırlaştırıcı haller nazara alınmaksızın üst sınırının on yıldan az olup, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-g. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükmün ve aynı Kanunun 286/2-h. maddesine göre çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan görülen kamu davalarının düşmesine dair kararlara ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın kesin olup, temyiz edilememesi karşısında, söz konusu kararlara ilişkin temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık ile suça sürüklenen çocuk haklarında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının
zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi Bölge Adliye Mahkemesince verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.