T.C. Yargıtay
14. Ceza Dairesi
14. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/6565
Karar No: 2020/1181
Karar Tarihi: 13.02.2020
14. Ceza Dairesi 2018/6565 E. , 2020/1181 K.
MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2016 gün ve 2016/201 Esas, 2016/303 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafisinin anılan hükme ilişkin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, olay günü komşusunun kızı olan on dört yaşındaki mağdureyi sırtına masaj yapması için evine çağırmasının ardından kendisiyle birlikte evine gelen mağdureye yatak odasında masaj yaptırdığı sırada bacaklarına dokunmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, mevcut haliyle eylemde asıl amacın gizlenerek hareket edildiğine dair yeterli delil bulunmayıp, bu haliyle 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesinde düzenlenen hileyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı ve mağdurenin yaşı da nazara alındığında ilk derece mahkemesince eylemin aynı kanunun 109/1. maddesinde yer alan suçu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı
şekilde karar verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 22.02.2018 gün ve 2017/1857 Esas, 2018/363 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmesine, 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.