T.C. Yargıtay
6. Hukuk Dairesi
6. Hukuk Dairesi
Esas No: 2023/2785
Karar No: 2024/4669
Karar Tarihi: 09.12.2024
6. Hukuk Dairesi 2023/2785 E. , 2024/4669 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1098 E., 2023/958 K.
HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE
MAHKEMESİ: Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/292 E., 2022/92 K.
1-Taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
3-Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
3a-Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
3b-Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/32 Esas, 2018/400 Karar sayılı dosyasında dava dışı Altınordu Belediyesi tarafından menfi tespit davasında alınan bilirkişi raporuna istinaden dava dışı Altınordu Belediyesi'nin kısmen borçlu olmadığının tespitine karar verildiği, bu kararın eldeki davada kesin delil kabul edilerek davalı ...'sinin 720.716,05 TL ödemesine hükmedilmiş ise de davalı ... Belediyesi'nin Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/32 Esas, 2018/400 Karar sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuna itiraz ettiği ve dosyada taraf olmadığı dikkate alınarak eldeki davada denetime elverişli şekilde ve davalının borçlu olup olmadığını tespit eden yeni bir bilirkişi raporu alması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
3c-Kabule göre ise dava konusu alacak istemine ilişkin olup rücuen tazminat değildir. TBK'nın 117. Maddesi uyarınca borçlu temerrüde düşmeden temerrüt faizi istenemez. 04.12.2020 tarihli ihtarname ile davalı temerrüde düşürüldüğünden bu ihtarname dikkate alınarak temerrüt faizi tespit edilip bu tarihten itibaren hükmolunan asıl alacağın temerrüt faizi hükmedilmesi gerekirken asıl alacağın ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de hatalı olmuştur.
SONUÇ:
Yukarıda (3a) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (3b ve 3c) bentlerinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı KALDIRILARAK; Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/292 Esas, 2022/92 Karar, 04.04.2022 tarihli kararın BOZULMASINA,
Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.