T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/5850
Karar No: 2024/15800
Karar Tarihi: 18.12.2024
11. Ceza Dairesi 2024/5850 E. , 2024/15800 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 01.06.2023
SAYISI : 2022/2554 E., 2023/1477 K.,
SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın kaldırılarak temyiz başvurusunun esastan incelenmesi
İTİRAZA KONU KARAR : Dairemizin 09.07.2024 tarihli kararı
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 09.07.2024 tarihli ve 2024/1185 Esas, 2024/9370 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.10.2024 tarihli ve KD - 2023/123967 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308. maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan sanık lehine itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
1. İtirazın konusu, sanığın temyiz istemi yönünden, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.06.2023 tarihli ve 2022/2554 Esas, 2023/1477 Karar sayılı ek kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün sanık müdafiine tebliğ edildiği ancak ceza infaz kurumunda bulunan sanığın kendisine tebliğ edilmediğine, temyiz isteminin süresinde kabul edilerek değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Bu açıklamalar ve sanık müdafiinin kendisine yapılan tebligata rağmen hükmü temyiz etmemesi karşısında, sanığın temyiz hakkının kısıtlanması hukuka aykırılık oluşturmaktadır. Bu nedenle; sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde kabulü gerekirken reddine dair olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli ek kararın kaldırılarak esasa girilmek suretiyle karar verilmesi gerektiği talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 11 inci maddesine göre "vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır" hükmü gereğince sanık müdafiinin yokluğunda verilip 01.04.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra sanığın 25.05.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 09.07.2024 tarihli ve 2024/1185 Esas, 2024/9370 Karar sayılı ek kararın onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.12.2024 tarihinde karar verildi.