T.C. Yargıtay
22. Hukuk Dairesi
22. Hukuk Dairesi
Esas No: 2016/30245
Karar No: 2016/26087
Karar Tarihi: 29.11.2016
22. Hukuk Dairesi 2016/30245 E. , 2016/26087 K.
MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 21.01.2014 tarihli ilamıyla, araştırmaya yönelik bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, mahkemece verilen 14.12.2012 tarihli ilk hüküm, sadece davalı tarafın temyizi üzerine, Dairemizin, 21.01.2014 tarihli ilamıyla bozulmuştur. Bozmadan önceki hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının hesaplamaya konu sürede toplam sekizyüzyetmiş saat fazla çalışma yaptığı, fazla çalışmaların 4857 sayılı İş Kanunu hükmü uyarınca yüzde elli zamlı ücret üzerinden hesaplanması gerektiği kabul edilmiştir. Bozmadan sonraki hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, hesaplamaya konu sürede toplam ikibinyüzkırkiki saat fazla çalışma yapıldığı, bir kısım dönem için ayrıca toplu iş sözleşmesi gereğince fazla çalışmanın yüzde yüz zamlı ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kabul edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bakımından, bozmadan önceki bilirkişi raporunda, çalışma karşılığı tatil günü için, bir günlük yevmiye tutarı üzerinden hesaplama yapılmış iken, bozmadan sonraki hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yevmiyenin iki katı ve bir kısım dönem için de yevmiyenin üç katı üzerinden hesaplama yapılmıştır. Görüleceği üzere, bozmadan sonraki hükme esas alınan bilirkişi raporunda, değerlendirme ve hesaplamalarda usulü kazanılmış hak ilkesi gözardı edilmiştir. Bu yön hatalı olup, bozma sebebidir.
Mahkemece verilen ilk hükmün sadece davalının temyizi üzerine bozulmuş olduğu nazara alınarak, usulü kazanılmış hak ilkesi gözardı edilmeden, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yeniden değerlendirilmelidir.
Ayrıca, bozmadan sonraki hükme esas bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücreti hesabında, 01.01.2007-09.07.2007 tarihleri arasındaki sürenin, otuzaltı hafta olduğunun esas alınması da, açık hesap hatasıdır.
Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.