T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/11094
Karar No: 2024/10382
Karar Tarihi: 14.10.2024
5. Ceza Dairesi 2023/11094 E. , 2024/10382 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2696 Esas, 2023/2042 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1) Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2017 tarihli ve 2016/45 Esas, 2017/60 sayılı Kararı ile görevi kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine hükmedilmiştir.
2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 25.05.2017 tarihli ve 2017/1074 Esas, 2017/1258 sayılı Kararı ile Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2017 tarihli beraat hükmü kaldırılarak, sanık hakkında zincirleme olarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
3) Dairemizin, 25.05.2022 tarihli, 2021/9341 Esas ve 2022/5418 sayılı Kararı ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 25.05.2017 tarihli hükmü bozulmuştur.
4) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2022/2696 Esas, 2023/2042 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, kendisine katılan tarafından iftira atıldığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu neticesi beraat hükmünün kaldırılarak bölge adliye mahkemesince kurulan mahkumiyete ilişkin 22.06.2023 tarihli kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.10.2024 tarihinde karar verildi.