T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/846
Karar No: 2025/3992
Karar Tarihi: 11.02.2025
3. Ceza Dairesi 2023/846 E. , 2025/3992 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/593 E. - 2021/595 K.
İLK DERECE
MAHKEMESİ: İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/173 E. - 2020/123 K.
SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma
HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 3. maddesi delaletiyle 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi- CMK'nın 296/1 maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddine dair ek karar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 20.05.2021 tarih 2020/593 Esas, 2021/595 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının sanık müdafiine usulüne uygun olarak 25.05.2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafii tarafından 21.06.2021 ve sanık tarafından 22.06.2021 tarihli dilekçeyle yapılan temyiz isteminin 30.06.2021 tarihli ek karar ile 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinde öngörülen süreden sonra olması nedeniyle aynı Kanun'un 296 nci maddesi gereğince reddine karar verildiği görülmekle; ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli 2019/16-573 Esas 2022/119 sayılı Kararında belirtildiği üzere; Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının, içeriği hakkında bilgi sahibi olma hakkı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması hâlinde eski hâle getirme imkânı olan sanığın 22.06.2021 tarihinde mahkeme kalemine giderek kararı tebliğ almak istediğini beyan etmesi üzerine aynı gün Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi uyarınca sanığa tebliğ yapıldığı, sanık tarafından verilen temyiz dilekçelerinin süresinde olduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu, böylelikle sanık ile Kanun yolu bakımından aynı tarafta bulunduğu gözetilen sanık müdafiinin de temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu belirlenip; hukuki dayanaktan yoksun 30.06.2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık yönünden kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği REDDİNE,
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.