T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/22774
Karar No: 2025/4786
Karar Tarihi: 21.04.2025
11. Ceza Dairesi 2021/22774 E. , 2025/4786 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/164 E., 2019/592 K.
SUÇ : Dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1. Yargıtay bozma ilâmına konu mahkûmiyet hükmünde suç vasfı itibarıyla yalnız 2 yıl hapis cezasına hükmedildiği ve hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve bozma ilâmı ile sanığın kazanılmış hakkının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği saklı tutulmasına karar verildiği gözetilmeden bozma ilâmına uyulmasına karar veren Mahkemece yeniden kurulan hükümde değişen suç vasfı itibarıyla hem 2 yıl hapis hem 100 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının ihlâl edilmesi,
2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.06.2013 tarihli ve 2013/8 Esas, 151/304 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken en ağır cezayı içeren ilâmın tekerrüre esas alınması gerekirken sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2010 tarihli ve 2006/210 Esas, 2010/452 Karar sayılı, 1 yıl hapis cezasına ilişkin ilâmı yerine daha az cezayı içeren İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2009 tarihli ve 2008/63 Esas, 2009/180 Karar sayılı, 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere; "1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın bozma öncesi kazanılmış hakkının saklı tutulması suretiyle neticeten 2 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," şeklinde paragrafın eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 58/6 maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan; "İskenderun 5 Asliye Ceza Mah 01.07.2009 gün ve 2008/63-2009/180 sayılı kararı" ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine; "Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2010 tarihli ve 2006/210 Esas, 2010/452 Karar sayılı ilâmı" ibaresinin eklenmesi eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından tekerrür hükümlerine ilişkin düzeltme yönünden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereği koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilâm nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun DİKKATE ALINMASINA, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.