17. Ceza Dairesi E. 2019/8305 K. 2019/10804

17. Ceza Dairesi Esas No: 2019/8305 Karar No: 2019/10804 Karar Tarihi: 18.09.2019 17. Ceza Dairesi         2019/8305 E.  ,  2019/10804 K. MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Suça konu hurda demirleri satın alan tanık ...’ın beyanına göre, sanıkların suça konu demirleri üç gün arayla iki seferde getirdiklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesi gereği ceza artırımına gidilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/337 Esas ve 2008/464 Karar sayılı 1 yıl 9 ay hapis cezasına ilişkin ilamının 26/02/2010 tarihinde infaz edildiği, TCK'nun 58/2-b maddesi gereğince 3 yıl geçtikten sonra temyize konu yeni suçun işlenmesi sebebiyle bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında gözüken Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/34 Esas ve 2005/112 Karar sayılı kasten öldürme suçundan hükmedilen 6 yıl 16 ay hapis cezasına ilişkin olan 30.04.2011 infaz tarihli ilamın tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi, 2) Sanık hakkında; kasten işlemiş olduğu suçlar için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak, 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (a), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5377 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile TCK'nun 7. maddesine eklenen 3. fıkra karşısında; sanık hakkında 2. defa tekerrür hükümlerinin uygulanması için her iki suçun da suç tarihlerinin, 08.07.2005'ten sonra olması gerektiği hususu da dikkate alınarak hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin tüm kısımlar çıkartılarak, yerine ''Sanığın mükerrir olduğu anlaşılmakla hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. madde hükümlerinin uygulanması suretiyle hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, tekerrür uygulamasına Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/34 Esas ve 2005/112 Karar sayılı ilamın esas alınmasına'' yine hükümden 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın sonuna “Kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.