T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/6374
Karar No: 2024/10565
Karar Tarihi: 21.10.2024
5. Ceza Dairesi 2023/6374 E. , 2024/10565 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/594 Esas, 2022/3147 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na (1136 sayılı Kanun) eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesine eklenen beşinci fıkra uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2019/442 Esas, 2021/529 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1. maddesi gereğince 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.
2.İlk Derece Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/594 Esas, 2022/3147 sayılı Kararı ile istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, dava konusu suç yönünden objektif cezalandırma şartı olan zarar neticesi ve haksız bir menfaat sağlanması koşullarının oluşmadığına, Sakarya 3. Noterliğince düzenlenen 18.07.2007 tarihli vekaletname sonrası müvekkilinin dava masraflarını karşılayamayacağını bildirerek dosya nedeni ile kendisini ibra ettiğine, bu hususa dair 27.12.2007 tarihinde ibraname tanzim edildiğine, ibraname gereğince dava dosyası ile ilişkisinin sonlandığına, mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna, atılı suçu kabul etmese de zamanaşımı sürelerinin dolduğuna ve kanunen lehe olan uygulamaların değerlendirilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince ele alınması için ilgili mahkemelere ihbarda bulunulması yönünden mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a madde, fıkra ve bendi uyarınca Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.10.2024 tarihinde karar verildi.