T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2013/27060
Karar No: 2013/25168
Karar Tarihi: 12.12.2013
6. Ceza Dairesi 2013/27060 E. , 2013/25168 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dairemizin 20.05.2013 tarih, 2012/13644 Esas ve 2013/11692 Karar sayılı ilamı ile "Yokluğunda karar verilen ve talimatla savunması alınan 04.01.2012 günlü şikayet ve savunmasında yeni adresini bildirerek davaya katılma talebinde bulunan müşteki-sanık ...'a 17.04.2012 günlü gerekçeli kararın tebliğ edilmediğinin anlaşıldığı, belirtilen hükmün adı geçen müşteki - sanığa yeni adresinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, tebliğ belgesinin ve sunarsa temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi, hükmü temyizi halinde ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesine" karar verildiği, mahkemesince müşteki sanığın bildirdiği adrese usulüne uygun olarak 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21.maddesine göre tebliğ edildiği, süresinde herhangi bir temyiz dilekçesi sunmadığının anlaşılması karşısında; ek tebliğname düzenlenmesini gerektirir bir durum mevcut olmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğ sonrası 05/09/2013 tarihli tebliğnamesinin görüş kısmı boş olsa da 07/06/2012 tarihli tebliğnamesi esas alınarak yapılan temyiz incelemesinde;
1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan Ankara 12.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08.11.2005 gün ve 2005/1090 Esas, 2006/255 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan mahkumiyetin bulunduğu ve bu suçların içinde en ağırının yaralama suçundan hükmedilen 4 yıl 6 ay ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden tekerrür ile ilgili bölümlerin çıkartılarak,yerlerine “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7.maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, Ankara 12.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08.11.2005 gün ve 2005/1090 Esas, 2006/255 Karar sayılı ilamı uyarınca ve bu ilamdaki yaralama suçuna ilişkin önceki hükümlülüğü nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümleleri yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.