11. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/5849
Karar No: 2024/15909
Karar Tarihi: 19.12.2024
11. Ceza Dairesi 2024/5849 E. , 2024/15909 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 06.11.2023, 14.11.2023
SAYISI : 2022/560 E., 2023/911 K.
Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 09.07.2024 tarihli ve 2024/3124 Esas, 2024/9390 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2024 tarihli ve KD - 2024/33275 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan sanıklar lehine itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
1. İtirazın konusu, 06.11.2023 ile 14.11.2023 tarihli ve 2022/560 Esas, 2023/911 Karar sayılı ek kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün sanıkların kendisi yerine avukatına tebliğ edildiğine, temyiz isteminin süresinde kabul edilerek değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir. Bu uyuşmazlığa ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.11.2023 tarih ve 2023/10-234 esas -2023/633 karar sayılı ilamında belirtilen " ... müdafiinin usulüne uygun olarak tebliğ edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı kusurlu davranışı ile süresi içinde temyiz yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan sanığı sorumlu tutmanın, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz yoluna başvurma hakkı ile bağdaşmayacağı..." hükmü yer almakta olup, buna göre, yoklukta verilen kararın sanıklar müdafiinden başka sanıklara da ayrıca tebliğ edilmemiş olması ve sanık ... müdafiinin temyiz isteminde bulunmaması, sanık ... müdafiinin ise yasal sürede temyiz yoluna başvurmama şeklindeki kusurlu davranışının eski hale getirme nedeni sayılarak sanık ...'a gerekçeli kararın tebliğinden sonra yeni müdafiinin verdiği 26.02.2024 temyiz dilekçesi ile sanık ...'nin öğrenme üzerine kendisi ve müdafiilerinin verdiği temyiz dilekçelerinin süresine olduğunun kabulü ile dosyanın esastan incelenmesi gerektiği belirtilmiştir.
2.Bu açıklamalar ve sanıklar müdafiinin kendisine yapılan tebligata rağmen hükmü temyiz etmemesi karşısında, sanıkların temyiz hakkının kısıtlanması hukuka aykırılık oluşturmaktadır. Bu nedenle; sanıkların temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde kabulü gerekirken reddine dair olan ek kararların kaldırılarak esasa girilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi gerektiği talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 11 inci maddesine göre "vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır" hükmü gereğince sanıklar müdafiinin yokluğunda verilip 31.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 15.09.2023,18.09.2023, 30.10.2023 tarihlerinde temyiz istemlerinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık ... ve müdafileri ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin süresinde olmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.
III.KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 09.07.2024 tarihli ve 2024/3124 Esas, 2024/9390 Karar sayılı ek kararların onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.