T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/1185
Karar No: 2024/9370
Karar Tarihi: 09.07.2024
11. Ceza Dairesi 2024/1185 E. , 2024/9370 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2022/2554 E., 2023/1477 K.
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
KARAR : Temyiz talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.06.2023 tarihli ve 2022/2554 Esas, 2023/1477 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2022 tarihli ve 2020/268. Esas, 2022/139 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, son cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 58 inci ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 6 ay hapis ve 505.180,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 24.03.2023 tarihli ve 2022/2554 Esas, 2023/1477 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2022/2554 Esas, 2023/1477 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın ve vasisinin temyiz istekleri; kararın usule uygun tebliğ edilmediğine, sanık hakkında yanlış mahkeme kararının tekerrüre esas alındığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın ve müdafinin yokluğunda verilip 01.04.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde sanık müdafine tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 25.05.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu vekil ile temsil edilen dosyalarda vekile tebliğin temyiz süresini başlattığı bu nedenle tebliğname görüşüne itibar edilemeyeceği anlaşılmakla, sanık ve vasisinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2022/2554 Esas, 2023/1477 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.