T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/14879
Karar No: 2020/15475
Karar Tarihi: 04.11.2020
3. Ceza Dairesi 2020/14879 E. , 2020/15475 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : 1) Sanığın kasten yaralama suçundan hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetine dair; İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2017 tarih ve 2016/106 Esas, 2017/253 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19/10/2017 tarih ve 2017/2148 Esas, 2017/2147 Karar sayılı kararı
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.10.2017 tarih ve 2017/2148 Esas, 2017/2147 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İlk derece mahkemesinin 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-a, 87/3, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca verdiği "10 ay 20 gün" hapis cezasına dair kararın, bölge adliye mahkemesince kaldırılarak, sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-a, 87/3, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca "11 ay 20 gün" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanığın cezasından, "Sanığın aksi ispat olunamayan iddiasına göre müştekinin sanığa onur ve şeref duygularını zedeleyecek şekilde hakaret içerin sözler sarfetmesi" şeklindeki gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) asgari oranda indirim uygulanması gerekirken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde, (1/3) oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
2) Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas İstanbul Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2011 tarih ve 2011/197 Esas, 2011/36 Karar sayılı ilamı ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen hapisten çevrili 1.800 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü olduğu halde, sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.10.2017 tarih ve 2017/2148 Esas, 2017/2147 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi gereğince “İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.