5. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/5631
Karar No: 2024/11225
Karar Tarihi: 20.11.2024
5. Ceza Dairesi 2023/5631 E. , 2024/11225 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1912 Esas, 2022/786 Karar
SUÇ : İcraî davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na (1136 sayılı Kanun) eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesine eklenen beşinci fıkra uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1) Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2021 tarihli ve 2020/204 Esas, 2021/181 sayılı Kararı ile sanığın icraî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkûmiyetine hükmolunmuştur.
2) Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarihli ve 2021/1912 Esas, 2022/786 sayılı Kararı ile atılı suçu 5237 Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmemesi aleyhe istinaf bulunmadığından eleştiri konusu yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın, katılandan, dava açmak üzere masraf aldığını kabul ettiğine, ancak dava açtığı ya da oyaladığı iddialarının doğru olmadığına, katılanın iddialarının ise ispatlanmadığına, bununla birlikte sanığın, katılandan aldığını kabul ettiği masraf tutarlarının bir kısmını iade ettiğine, kalan kısmını da iade etmek istediğini beyan ettiğine, bu hususun katılanın da kabulünde olduğuna, bu durumda suç vasfının değişmesi ihtimali gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 155. maddesi kapsamında tarafların uzlaşmaya davet edilmesi gerektiğine, bu hususlar gözetilmeden mahkumiyet hükmü verilmesinin doğru olmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
08.08.2017 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 29.01.2018 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.11.2024 tarihinde karar verildi.