T.C. Yargıtay
12. Hukuk Dairesi
12. Hukuk Dairesi
Esas No: 2007/10620
Karar No: 2007/12858
Karar Tarihi: 22.06.2007
12. Hukuk Dairesi 2007/10620 E. , 2007/12858 K.
MAHKEMESİ : Sivas İcra Mahkemesi
TARİHİ : 08/03/2007
NUMARASI : 2006/252-66
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklılar tarafından borçlu aleyhine yapılan ilamlı icra takibine konu İmranlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/39 Esas 2004/276 Karar sayılı kararında 65.441. YTL kamulaştırma bedelinin dava tarihinden itibaren (29.8.2001) işleyecek yasal faizi ile birlikte borçludan alınarak alacaklıya verilmesine hükmedilmiştir.
Borçlunun şikayeti üzerine mahkemece yaptırılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda 27.01.2005 - 01.05.2005 arası %38 01.05.2005 - 17.11.2005 arası %12 oranları üzerinden hesaplama yapıldığı ayrıca raporun son sayfasında ise dönemleri açıklanmaksızın 272 gün için %100, 360 gün için %55, 180 gün için %50, 180 gün için %43, 152 gün için %38 oranlarının esas alındığı görülmektedir. Bunların hangi dönemi kapsadığı anlaşılamamakta ve rapor bu hali ile Yargıtay denetimine elverişli bulunmamaktadır.
Dairemizin süreklilik kazanan yerleşik içtihatlarında açıklandığı üzere DSİ, ilamda öngörülen alacak için takip edildiğine göre 01.01.2005 ile 30.04.2005 dönemindeki işleyecek faizin 2005 yılı Bütçe Kanunun 37/e maddesindeki oranlar esas alınarak hesaplanması gerekir. (bu madde 5335 sayılı kanununun 29/c bendi gereğince 1.5.2005 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlükten kaldırıldığından) 5335 sayılı kanunun 14. maddesi ile 3095 sayılı kanunun 1. maddesinde yapılan değişiklik ile Merkez Bankası faiz oranlarına yapılan atıf kaldırılarak kanuni faiz 1.5.2005 tarihinden geçerli olmak üzere %12 olarak belirlenmiştir.
Açıklanan bu durum karşısında 27.01.2005 ile 01.05.2005 dönemi arası 2005 yılı Bütçe Kanunu'ndaki faiz oranının esas alınması gerekirken bilirkişice bu oranın %38 olarak hesaplamada dikkate alınması doğru görülmemiştir. Ayrıca yukarıda açıklandığı üzere dönemler açıklanmaksızın Yargıtay denetimine elverişli olmayan bilirkişinin bu raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.
SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), alacaklı vekilinin temyiz isteminin bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.