T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/5819
Karar No: 2024/11428
Karar Tarihi: 10.10.2024
11. Ceza Dairesi 2022/5819 E. , 2024/11428 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Mahkemenin dosyadan el çektikten sonra verdiği 02.10.2020 tarihli ve aynı sayılı TCK'nın 58.maddesine ilişkin tekerrür hükümlerinin 13.04.2018 tarihli gerekçeli karardan çıkartılmasına ilişkin olarak verdiği ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek; sanığın atılı suça ilişkin mahkumiyetine yönelik temyizinin incelenmesinde;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiş, sanığın farklı tarihlerde menfaat temin etmesi karşısında 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesi uyarınca cezada artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır, ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan Şişli (Kapatılan) 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/79 Esas ve 2009/658 Karar sayılı ilamının yapılan UYAP sorgusunda, sanığın dolandırıcılık suçu nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği, sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15.Ceza Dairesinin 25.04.2019 tarihli 2019/2298 Esas, 2019/4277 Karar sayılı kararı ile dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verildiği, bu itibarla söz konusu ilama ilişkin hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas ilamının da olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin tamamen çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.