T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/1590
Karar No: 2018/3412
Karar Tarihi: 07.05.2018
6. Ceza Dairesi 2018/1590 E. , 2018/3412 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/08/2017 gün, 2017/150 Esas, 2017/176 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanının, CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 29.11.2017 gün, 2017/1582 Esas, 2017/1644 Karar sayılı "esastan red" kararına karşı, sanık ve savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;
Sanıkların katılana bıçak çekip boğazını sıktıkları ve ceplerini arayarak cep telefonlarını aldıkları ancak katılanın aniden cep telefonunu sanıkların elinden alarak kaçtığının anlaşıldığı olayda; sanıkların katılana karşı gerçekleştirdiği yağma eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsil edilmesi’ biçiminde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 29.11.2017 gün, 2017/1582 Esas, 2017/1644 Karar sayılı hükmünün, açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 303/1-h maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline'' ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” tümcesi eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.