11. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/5573
Karar No: 2022/18408
Karar Tarihi: 02.11.2022
11. Ceza Dairesi 2019/5573 E. , 2022/18408 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
...
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarih ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerekeceğinden, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2006 tarihli, 2005/344 Esas ve 2006/966 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 8 yıl 4 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2011 tarihli, 2008/325 Esas ve 2011/69 Karar sayılı 3 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün esas alınması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine ''Sanığın, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2006 tarihli, 2005/344 Esas ve 2006/966 Karar sayılı 8 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK’nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'nin 326/son ve 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.