T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/4681
Karar No: 2024/6347
Karar Tarihi: 07.11.2024
12. Ceza Dairesi 2022/4681 E. , 2024/6347 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/4722 E., 2021/1800 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama tedbiri ile makul sürede yargılanma hakkının ihlal edilmesi nedeniyle 150.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın haksız yakalama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; her iki davanın taleplerinin aynı olmadığını , bu davada haksız gözaltı ve tutukluluk tedbirinin yanında makul sürede yargılanma hakkının ihlal edilmesi nedeniyle de tazminat talep edildiği, davanın reddinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, Bakırköy 13. Ağır ceza mahkemesinin 2016/355 Esas-2018/10 Karar sayılı kararı ile, davacının Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 E. sayılı dosyasından yargılandığı, bu soruşturma ve koğuşturma kapsamında; 30.01.1981 tarihinde gözaltına alındığı, 30.03.1981 tarihinde tutuklandığı, 18.06.1981 tarihinde 2. defa tutuklandığı, 29.04.1983 tarihinde 3 kez tutuklandığı ve 05.11.1987 tarihli tahliye kararı gereği 06.11.1987 tarihinde tahliye edildiği, yapılan yargılama neticesinde davacı hakkındaki davanın 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği, davacı hakkında verilen düşme kararının Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.01.2013 tarih, 2012/7907 Esas, 2013/128 karar sayılı ilamı ile onandığı, dosya içeriğine göre dava konusu olay bakımından 466 sayılı Kanunun 1. maddesinin 1-6. fıkralarındaki hallerinin oluşmadığı anlaşıldığından, davacının açtığı maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verildiği ve verilen kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 2018/2762 Esas-2018/3342 Karar sayılı kararı ile vekalet yönünden düzelterek reddine karar verildiği, dosyanın Yargıtayda olduğu anlaşıldığından, davacı hakkında mükerrer dava nedeniyle CMK'nın 223/7 maddesi gereğince açılan davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, davanın mükerrer olduğunun saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde karar verildi.