T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/1378
Karar No: 2024/7845
Karar Tarihi: 27.11.2024
1. Ceza Dairesi 2024/1378 E. , 2024/7845 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/47 E., 2023/1295 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/292 Esas, 2023/619 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; mağdurlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/47 Esas, 2023/1295 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması sırasında eksik ceza tayini yönünden eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri Özetle; eksik incelemeye, mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, adil yargılanma hakkının ihlaline, öldürme kastının bulunmadığına, eylem yaralama suçunu oluşturduğundan suç vasfının hatalı belirlendiğine, meşru savunmanın varlığına, haksız tahrikin derecesine, fazla ceza tayinine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilemediği kavga ortamında gerçekleşen eylemler yönünden sanık hakkında haksız tahrike ilişkin belirlenen indirim oranlarının isabetli olduğu, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/47 Esas, 2023/1295 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.11.2024 tarihinde karar verildi.