T.C. Yargıtay
8. Hukuk Dairesi
8. Hukuk Dairesi
Esas No: 2025/3114
Karar No: 2025/5113
Karar Tarihi: 01.07.2025
8. Hukuk Dairesi 2025/3114 E. , 2025/5113 K.
MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/2417 E., 2025/531 K.
KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İLK DERECE
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesi
SAYISI : 2010/1265 E., 2015/143 K.
Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince ek kararla davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı ... İdaresi vekili; İstanbul ili, .... ilçesi, ... Mahallesi, 103 ada 14 parselde bulunan yapının kısmen orman sınırları içerisinde kaldığını, bu hususun tapuda belirtilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Dava Kadastro Mahkemesine açılmış olup, İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesinin 2010/1265 Esas 2015/143 Karar sayılı kararıyla görevsizlik kararı verildiği, verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 2015/15886 Esas, 2015/13590 Karar sayılı ilamıyla onandığı, karar düzeltme talebi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 21.03.2016 tarihli ve 2016/2623 Esas, 2016/2877 Karar sayılı ilamıyla karar düzeltme talebinin reddine karar verildiği ve görevsizlik kararının 23.03.2016 tarihinde kesinleştiği, Yargıtay ilamının davacı ... İdaresi vekiline 22.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, Orman İdaresi vekili tarafından 16.05.2016 tarihinde dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, bunun üzerine dosyanın İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/253 Esasına kaydedildiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 20. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 2021/2611 Esas, 2023/891 Karar sayılı kararıyla 6100 sayılı Kanun'un 20/1. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilecek mahkemenin görevsizlik kararı veren mahkeme olduğunu, bu nedenle Asliye Hukuk Mahkemesince dosyanın esası kapatılarak 6100 sayılı Kanun'un 20/1. maddesi gereğince işlem yapmak üzere dosyanın İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden bahisle İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının kaldırıldığı anlaşılmıştır.
İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesince dosya Kadastro Mahkemesine gönderilmiş ve Mahkemece 07.06.2024 tarihli ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hükme karşı davacı ... İdaresi vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesinin 2010/1265 Esas 2015/143 Karar sayılı görevsizlik kararı 23.03.2016 tarihinde karar düzeltme talebinin reddi kararı ile kesinleştiği, bu kararın davacı ... İdaresi vekiline 22.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, vekilin 16.05.2016 tarihinde 6100 sayılı Kanun'un 20. maddesinde belirtilen iki haftalık süreden sonra gönderme dilekçesi verdiği anlaşılmakla, Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ: Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,01.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.