T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/1340
Karar No: 2025/4492
Karar Tarihi: 10.06.2025
1. Ceza Dairesi 2025/1340 E. , 2025/4492 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/317 E., 2024/2326 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
Yargıtay bozması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2018/234 Esas, 2019/527 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2019/3789 Esas, 2021/178 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, katılan vekilinin istinaf başvurusu yönünden başvurunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
2.Hükmün katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.12.2023 tarihli ve 2022/12411 Esas, 2023/8528 Karar sayılı kararı ile özetle " hükme yönelik tüm istinaf istemlerinin değerlendirilmesi ile tek bir karar verilmesi yerine, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin başvuruları yönünden ayrı kararlar verilmesinin hukuka aykırı olması" nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.
3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.10.2024 tarihli ve 2024/317 Esas, 2024/2326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 14 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, kasten yaralama suçundan az ceza verildiğine,
2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın kastının bulunmadığına, taksirle hareket ettiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, taksir ve meşru savunma hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.10.2024 tarihli ve 2024/317 Esas, 2024/2326 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.06.2025 tarihinde karar verildi.