T.C. Yargıtay
9. Ceza Dairesi
9. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/9836
Karar No: 2023/6910
Karar Tarihi: 31.10.2023
9. Ceza Dairesi 2023/9836 E. , 2023/6910 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/947 E., 2023/698 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve 2022/319 Esas ve 2022/481 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2023/947 Esas, 2023/698 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili, sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin hatalı olduğuna, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın olay tarihinde kendisine yardım eden mağduru ofis tarzındaki yere getirerek, dosyada mevcut görüntülerle de sabit olduğu üzere kolunu mağdurun omzuna atıp kendisine doğru çektiği, yanağından öptüğü, sırtını sıvazladığı, mağdura sarılarak yanağından öptüğü, eli omzunda mağdura bir şeyler söylediği, mağdurun yüzüne dokunduğu, dudağından öpmeye çalıştığı, kıyafetleri üzerinden cinsel organına dokunduğu, pantolonunu indirerek cinsel organını alıp mastürbasyon yaptırdığı, elini pantolonunun içine sokarak kalçasına dokunduğu, mağduru üzerine doğru çektiği, kamera saatine göre saat 23.40'ta başlayan eylemlerin saat 00.10'a kadar devam ettiği, sanık savunmasında alkolün de vermiş olduğu etkiyle olayları hatırlamadığını beyan etse de kamera kayıtlarından mağdurun iddialarının net şekilde doğrulandığı sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, dosyada mevcut bilirkişi raporu ile görüntü inceleme tutanağına yansıyan haliyle sanığın eylemlerinin yoğunluğu ve eylemlerin devam etme süresi dikkate alındığında sübuta eren eylemlerin ani kesintili nitelikte olmadığı ve sarkıntılık düzeyini aştığı kanaatiyle sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas ilam bilgilerinin Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi 2018/473 Esas, 2019/176 Karar olmasına rağmen Mahkemesince ilam bilgilerinin Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi 2018/473 Esas, 2019/176 Karar olarak yazılmasının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
2. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2023/947 Esas, 2023/698 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.10.2023 tarihinde karar verildi.