T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/1183
Karar No: 2024/4597
Karar Tarihi: 24.06.2024
1. Ceza Dairesi 2023/1183 E. , 2024/4597 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1171 E., 2022/1397 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde belirlenmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli ve 2020/379 Esas, 2021/557 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ancak aleyhe istinaf bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanığın cezasının 6 yıl hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2022/1171 Esas, 2022/1397 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden suç vasfına, eksik incelemeye ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Katılanın, sanığın eski eşi Meryem ile gayri resmi birliktelik yaşadığı, sanık ile katılan arasında adliyeye intikal eden ceza davaları nedeniyle husumet bulunduğu, velayetleri Meryem'de bulunan müşterek çocukların olay öncesinde babaları sanığın yanında oldukları, müşterek çocukları teyzelerinin evine getireceğini söyleyen sanığın, katılan ve eski eşinin orada olacağını düşünerek evin önünde beklemeye başladığı, katılanın dışarı çıkması üzerine sanığın elinde bulunan av tüfeği ile ateş ederek katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşam fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyen kemik kırıklarına ve sağ koluna isabet eden saçma taneleri nedeniyle organ işlevinin sürekli zayıflamasına sebep olacak şekilde yaraladığı, sanığın tüfeğinin tutukluk yapması ve bu esnada katılanın eve girip kapıyı kapatması sebebiyle eylemine devam edemediği anlaşılan olayda,
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, hedef alınan vücut bölgeleri, katılandaki yaralanmaların ağırlığı dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2022/1171 Esas, 2022/1397 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.06.2024 tarihinde karar verildi.