T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/18260
Karar No: 2025/3069
Karar Tarihi: 17.04.2025
8. Ceza Dairesi 2024/18260 E. , 2025/3069 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/961 E.,2021/580 K.
HÜKÜMLÜ : ...
SUÇLAR : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, kasten yaralama
İNCELEME KONUSU
KARARLAR: Mahkumiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Tokat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin 16.07.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 14.03.2024 tarihli ve 2023/26267 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/34728 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/34728 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre; incelemeye konu Tokat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2021 tarihli kararında, her ne kadar Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2011 tarihli ve 2011/102 esas, 2011/186 sayılı kararı sebebiyle cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, ikinci kez tekerrüre esas alınan kararın incelenmesinde, kayden 17/10/1994 doğumlu olan sanığın suçun işlendiği 22/03/2011 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu ve anılan kararda herhangi bir tekerrür hükmünün de uygulanmadığının anlaşıldığı,
Sanığa ait adli sicil kaydının incelenmesinden ise sanık hakkında 30/12/2015 tarihinde işlemiş olduğu 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçu nedeniyle mahkûmiyetine dair Tokat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2016 tarihli ve 2016/116 esas, 2016/318 sayılı kararının tekerrüre esas alınmasının gerektiği ve dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un, “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası;
"...
(2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;
a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,
b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl,
Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.
...
(5) Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz."
Şeklinde düzenlenmiştir.
2. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindedir.
3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; tekerrüre esas alınan Tokat Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.05.2011 tarihli ve 2011/102 Esas, 2011/186 Karar sayılı kararı ile hükmolunan hapis cezasını içerir mahkumiyet hükmü incelendiğinde, 17.10.1994 doğumlu olan hükümlünün suçun işlendiği 22.03.2011 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu ve anılan kararda herhangi bir tekerrür hükmünün de uygulanmadığı anlaşılmıştır. Bu itibarla bahse konu ilamın tekerrür hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına esas olamayacağından hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulama olanağı bulunmamaktadır. Ancak hükümlünün adli sicil kaydında daha hafif cezayı içeren ve tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğünün bulunduğu belirlenmiştir.
4. Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Tokat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün lehine olduğu belirlendiğinden; hükümden 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına dair olan (4) nolu bendin çıkarılmasına, yerine "Sanığın adli sicil kaydında görülen Tokat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2016 tarihinde kesinleşen, 17.05.2016 tarih ve 2016/116 Esas, 2016/318 Karar sayılı kararı ile verilen 5 ay hapis cezası tekerrüre esas alınarak birinci kez mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına”ibaresinin yazılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”
Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.