T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/1555
Karar No: 2025/5428
Karar Tarihi: 02.07.2025
1. Ceza Dairesi 2024/1555 E. , 2025/5428 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2476 E., 2023/2562 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması,
kısmi bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstinaf bozması üzerine verilen, Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/153 Esas, 2023/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,
1. Maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Katılan ...'e karşı, 5237 sayılı Kanun'un 44/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
3. Katılan ...'a karşı olası kastla yaralama suçundan, bir fiil ile birden fazla suçun oluşmasına sebebiyet verilmesi nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 44/1. maddesi gereği ağır cezayı gerektiren katılan ...'e yönelik eylem nedeniyle ceza verildiğinden, hüküm kurulmasına yer olmadığına,
B. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.12.2023 tarihli ve 2023/2476 Esas, 2023/2562 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle, maktule karşı eylemin tasarlayarak işlendiğinden bahisle suç vasfına, katılan ...'e karşı eylem yönünden eksik ceza tayinine, katılan ...'a yönelik eylem yönünden ayrıca ceza tayin edilmesi gerektiğine,
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suç vasfına, haksız tahrike, takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 05.02.2019 tarihli ve 2018/1-310 Esas, 2019/62 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, bir fiil ile birden fazla suçun oluşmasına sebebiyet veren sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde belirtilen fikri içtima hükümlerinin uygulanması gerektiği, somut olayda, sanığın tabanca ile katılan ...'e tek el ateş etmesi neticesinde merminin ...'e değil katılan ...'a isabet etmesi şeklindeki eyleminden ötürü sanığa, katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi şeklinde uygulama yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere 5237 sayılı Kanun'un 44/1. maddesi gereği sanığa, katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle ayrıca
ceza verilemeyeceği, ilk haksız eylemin sanıktan geldiği, maktulden sanığa yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı, katılanlar ... ve ...'dan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik koşullarının oluşmadığı,takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.12.2023 tarihli ve 2023/2476 Esas, 2023/2562 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun/kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.07.2025 tarihinde karar verildi.