T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/4761
Karar No: 2019/232
Karar Tarihi: 09.01.2019
17. Ceza Dairesi 2017/4761 E. , 2019/232 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanık ...'ın tekerrür uygulamasına esas alınan Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/475 Esas ve 2007/71 Karar sayılı 16.03.2007 kesinleşme tarihli kararı ile doğrudan hükmolunan 2000,00 TL adli para cezası mahkumiyetinin karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca kesin olup tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydındaki gözüken ve tekerrüre esas alınabilecek ceza miktarı en ağır olan Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/725 Esas ve 2008/216 Karar sayılı 19.03.2012 kesinleşme tarihli 1 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi,
2) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki tekerrüre ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “Sanık ...'ın adli sicil kaydında yazılı olan Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/725 Esas ve 2008/216 Karar sayılı 19.03.2012 kesinleşme tarihli 1 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü esas alınmak suretiyle, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7-8. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin yazılması ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca şartlı salıvermeye eklenecek sürenin yanılgılı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam sebebiyle koşullu salıvermeye eklenecek süreden fazla olamayacağının gözetilmesine, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.