T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/7249
Karar No: 2019/3373
Karar Tarihi: 27.05.2019
6. Ceza Dairesi 2016/7249 E. , 2019/3373 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında, tekerrüre esas alınan Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/131 Esas, 2008/175 Karar sayılı ilamındaki birden fazla suçtan hangisinin tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de; en ağırının infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edildiğinden, anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık ... hakkında, tekerrüre esas alınan Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1971 esas, 2013/1147 karar sayılı ilamında, 12.11.2013 tarihinde kesinleşen hükmün mala zarar verme suçundan doğrudan verilen adli para cezası olması nedeniyle tekekküre esas alınamayacağı, bunun yerine İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2010 günlü ve 2010/359-1004 sayılı ilamının tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümdeki TCK'nin 58/6-7. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrası çıkartılarak yerine, “Sanık ... hakkında "5237 sayılı TCY’nin 58/6-7.maddesi gereğince, İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2010 günlü ve 2010/359-1004 sayılı kararına konu olan korku, kaygı, panik yaratacak şekilde ateş etme suçundan hükmedilen, 09.02.2011 tarihinde kesinleşip 18.10.2011 tarihinde infaz edilen 5 ay hapis cezasından çevrili 3.000 TL adli para cezasının mükerrirliğe esas alınmasına; ancak, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1971 Esas, 2013/1147 Karar sayılı ilamına konu olan 2.000 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine" tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.