T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/477
Karar No: 2024/8726
Karar Tarihi: 19.12.2024
1. Ceza Dairesi 2024/477 E. , 2024/8726 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/444 E., 2023/1268 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan ve düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan 2 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince sonuç ceza "1 yıl 15 ay hapis" cezası olacak düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 60. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2022/60 Esas, 2022/455 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.05.2023 tarihli ve 2023/444 Esas, 2023/1268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) ve sanığın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca hesap hatası sonucu eksik cezaya hükmedilmesi nedeniyle "Hükmün, sanık ... hakkındaki B bendinin 2. fıkrasındaki "... 1 YIL 8 AY 7 GÜN HAPİS..." ve 3. fıkrasındaki "... 1 YIL 3 AY 5 GÜN HAPİS ..." ibarelerinin çıkartılarak,
Sırasıyla yerlerine "... 1 YIL 15 AY HAPİS..." ve "... 1 YIL 8 AY 7 GÜN HAPİS..." ibareleri yazılmak" suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; mağdurun şikâyetçi olmadığına, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hakkında verilen cezanın artırılmaması gerektiğine ve adlî para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın üzerine atılı suçun şikâyete tabi olmadığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından hesap hatası neticesinde eksik tayin olunan cezanın isabetli şekilde Bölge Adliye Mahkemesince düzeltildiği, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı gözetildiğinde seçenek tedbirlere çevirme hükümlerinin uygulanmasında kanuni imkansızlık bulunduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;
5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
C. Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.05.2023 tarihli ve 2023/444 Esas, 2023/1268 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 60. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.12.2024 tarihinde karar verildi.