T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/9197
Karar No: 2020/13249
Karar Tarihi: 12.10.2020
3. Ceza Dairesi 2020/9197 E. , 2020/13249 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13.07.2010 tarih 2010/980 Esas, 2010/942 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 191. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği, bu kararın infazı sırasında, Adana Tedavi ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce sanığın denetime uymadığının bildirilmesi üzerine, mahkemece yargılamaya devam edilerek, 21.01.2014 tarih 2013/1006 Esas 2014/21 Karar sayılı karar ile sanığa TCK’nin 191. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası verildiği, bu kararın da 21.02.2014 tarihinde kesinleştirilerek infaza verildiği, UYAP ortamında yapılan incelemede Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın talebi üzerine Mahkemesince 14.07.2014 tarih 2013/1006 Esas, 2014/21 Karar sayılı Ek Karar ile kararın infazı yönünden 6545 sayılı Kanun’un 68/5. maddesi ile sanık lehinde herhangi bir düzenleme getirilmediği belirtilerek uyarlama yargılaması yapılmasına yer olmadığına karar verildiği ve sanık hakkında 10 ay hapis cezasının 02.02.2015 tarihi itibariyle yerine getirildiği anlaşılmakla mahkemenin tekerrür hükümlerini uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1 . maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.