T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/3936
Karar No: 2024/6014
Karar Tarihi: 26.09.2024
1. Ceza Dairesi 2023/3936 E. , 2024/6014 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1593 E., 2022/2044 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2021/218 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1 ve 58/6. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2018 tarihli ve 2015/765 Esas, 2018/294 Karar sayılı kararının aleyhe istinaf edilmemesi nedeniyle oluşan kazanılmış hakkı gereği 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/1593 Esas, 2022/2044 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, kazanılmış hakka konu ceza miktarının infazına karar verilmesi gerekmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) ve 303/1-(a) maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, üst sınırdan ceza tayin edildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Kazanılmış hakka konu Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2018 tarihli ve 2015/765 Esas, 2018/294 Karar sayılı kararı ile hükmedilen 5 ay hapis cezası ile 3 ay 22 gün hapis cezası toplamı olan 8 ay 22 gün hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkını oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, buna ilişkin Tebliğnamedeki (1) numaralı bozma görüşüne de iştirak edilmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdur ve tanıklar Asiye ile Rihani'nin soruşturma aşamasındaki beyanı ve mağdurun yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu ile dosya kapsamındaki diğer delillerle saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır ceza içeren Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2010 tarihli ve 2009/179 Esas, 2010/117 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 6 yıl hapis cezasının 27.03.2012 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas olduğu gözetilmeden daha az ceza içeren Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.07.2010 tarihli ve 2010/55 Esas, 2010/528 Karar sayılı kararı ile hükmedilen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/1593 Esas, 2022/2044 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün (1) numaralı fıkrasının tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafından "Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin
27/07/2010 tarih ve 2010/55 Esas 2010/528 Karar sayılı cezasına ilişkin" ibaresinin çıkartılması ve yerine "Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2010 tarihli ve 2009/179 Esas, 2010/117 Karar sayılı" ibaresinin eklenmesi, paragrafın devamına "sanığın tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı gereğince Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.07.2010 tarihli ve 2010/55 Esas, 2010/528 Karar sayılı ilamının 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince dikkate alınmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.09.2024 tarihinde karar verildi.