T.C. Yargıtay
17. Hukuk Dairesi
17. Hukuk Dairesi
Esas No: 2010/12336
Karar No: 2011/1435
Karar Tarihi: 21.02.2011
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2010/12336 E. , 2011/1435 K.
Davacı ... ile davalı ... arasındaki dava hakkında, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 18.12.2008 gün ve 2007/39 Esas, 2008/400 Karar sayılı hükmün, Daire’nin 16.11.2009 gün, 2009/4521 - 7552 Esas ve Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmişti. Mahkemenin, 13.04.2010 gün ve 2010/39 Esas, 2010/99 Karar sayılı direnme kararı, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 06.10.2010 gün, 2010/17-451 Esas ve 2010/462 Karar sayılı ilâmında, yerel mahkemece direnme kararı olarak nitelendirilen temyize konu kararın, gerçekte bir direnme kararı değil; bozmadan esinlenerek verilmiş yeni bir hüküm niteliğinde olduğu ve temyizen incelenmesi görevinin Hukuk Genel Kurulu’na değil, Özel Daire’ye ait olduğu belirtilerek dosyanın Daire’ye gönderildiği anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıya ait/sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, 16.307.67 TL hasar bedelinden, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere şimdilik 12.230.00 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tarafların kusur durumuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 6.781.75 TL’nın, 30.12.2006 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas
alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 301,10 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 21.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.