T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/13521
Karar No: 2020/3112
Karar Tarihi: 02.03.2020
17. Ceza Dairesi 2019/13521 E. , 2020/3112 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf isteminin esastan reddi, temyiz isteminin reddi
Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/357 Esas ve 2017/1609 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanığın CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 26.03.2019 gün, 2018/1642 Esas ve 2019/660 Karar sayılı "Esastan Red" ve 13.05.2019 gün, 2018/1642 Esas ve 2019/660 Karar sayılı "Temyiz İsteminin Reddi" kararlarına karşı, sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:
I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’in temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;
Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 26.03.2019 tarihli, 2018/1642 Esas ve 2019/660 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nun
296/1. maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği, sanığın CMK'nun 296/2. maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 13.05.2019 tarihli, 2018/1642 Esas ve 2019/660 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, CMK'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 02.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.