5. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/3856
Karar No: 2025/6312
Karar Tarihi: 13.05.2025
5. Ceza Dairesi 2022/3856 E. , 2025/6312 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1769 Esas, 2021/1409 Karar
SUÇLAR : Zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/226 Esas, 2021/301 sayılı Kararı ile sanığın, zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247/1, 2, 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 11 yıl 3 ay hapis, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan ise aynı Kanun'un 204/2, 43/1 ve 62/1 maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve 53/1-2-3, 5. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
B. İstinaf
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 10.09.2021 tarihli ve 2021/1769 Esas, 2021/1409 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında verilen hükümlerin eksik inceleme ve araştırma sonucu verildiğine, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerine uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.05.2025 tarihinde karar verildi.