T.C. Yargıtay
9. Ceza Dairesi
9. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/7193
Karar No: 2022/12306
Karar Tarihi: 29.12.2022
9. Ceza Dairesi 2022/7193 E. , 2022/12306 K.
Cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-2.cümle, 109/1, 109/3-f ve 109/5. maddeleri gereğince 4 yıl hapis ve 3 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/345 Esas, 2020/523 sayılı Kararının, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.02.2021 tarihli ve 2031/254 Esas, 2021/317 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, hükümlü tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2021 tarihli ve 2020/345 Esas, 2020/523 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren heyette başkan olarak bulunan Hâkim ... ve üye olarak bulunan hâkimler ...ve ...'ın yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyecekleri gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.03.2022 gün ve 94660652-105-41-28961-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve mevcut evrakla birlikte tevdi kılınmakla gereği görüşüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.06.2022 tarih, 2019/14-642 Esas, 2022/420 Karar sayılı ilamı uyarınca; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2021 tarihli ve 2020/345 Esas, 2020/523 sayılı ek Kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.