T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/9036
Karar No: 2024/13418
Karar Tarihi: 02.10.2024
2. Ceza Dairesi 2024/9036 E. , 2024/13418 K.
K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/196 E., 2022/783 K.
HÜKÜMLÜ : ...
SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama
SUÇLARIN TARİHİ : 21.09.2021
İNCELEME KONUSU
KARARLAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2024 tarihli ve KYB-2024/56957 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2019 tarihli ve 2019/551 esas, 2019/834 sayılı kararının, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 18/01/2022 tarihli ve 2020/452 esas, 2022/141 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmesi sonucu 18/01/2022 tarihinde kesinleştiği, yargılama konusu suçun ise anılan kararın kesinleşmesinden önce 21/09/2021 tarihinde işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında da başka tekerrüre esas mahkûmiyeti de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanma imkânı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. Dosya kapsamına göre, hükümlünün mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2019 tarihli, 2019/551 Esas, 2019/834 Karar sayılı kararının, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 18.01.2022 tarihli, 2020/452 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmesi sonucu 18.01.2022 tarihinde kesinleştiği, yargılama konusu suçun ise anılan kararın kesinleşmesinden önce 21.09.2021 tarihinde işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, hükümlünün adlî sicil kaydında da başka tekerrüre esas mahkûmiyeti de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanma imkânı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ankara Batı 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/196 Esas, 2022/783 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; “Hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımın çıkartılmasına, diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.