T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/652
Karar No: 2018/2474
Karar Tarihi: 23.05.2018
1. Ceza Dairesi 2018/652 E. , 2018/2474 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Sanık ...'nun kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin kurulan hüküm yönünden yapılan istinaf başvurularının esastan reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... hakkında kasten öldürme suçu nedeniyle İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 29.11.2016 tarih ve 2016/142 esas, 2016/359 karar sayılı mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmiş,istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi vermiş olduğu 14.03.2017 tarih ve 2017/221 esas, 2017/223 sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmetmiş, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, sanık dosyasına göndermiş olduğu 18.12.2017 ve 19.03.2018 tarihli dilekçeler ile hakkında verilen cezanın onanmasını talep ettiği ve bu talep temyizden vazgeçme mahiyetinde bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek katılan vekilinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;
Maktul ...'den kaynaklanan ve sanık ...'i hedef alan haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut, somut olayın özellikleri nazara alındığında sanık lehine makul oranda haksız tahrik indirimi yapılması isabetli görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen mahkumiyet hükmünde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 23.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.