T.C. Yargıtay
14. Ceza Dairesi
14. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/186
Karar No: 2020/3456
Karar Tarihi: 10.09.2020
14. Ceza Dairesi 2020/186 E. , 2020/3456 K.
Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonucunda cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2009 gün ve 2008/241 Esas, 2009/1245 Karar sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 04.06.2013 gün ve 2011/12170 Esas, 2013/7070 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulması yönündeki kararı ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnilerek kurulan 22.01.2014 gün ve 2013/559 Esas, 2014/16 sayılı Kararın sanık müdafisince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.09.2017 gün ve 2017/376 Esas, 2017/1439 sayılı Kararı ile direnme sebepleri yerinde görülmediğinden reddiyle, anılan hususta hüküm kurulması için dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.03.2019 gün ve 2017/14-339 Esas, 2019/194 Karar sayılı ilamıyla mahkemece verilen 22.01.2014 tarihli gerekçeli hükmün 6284 sayılı Kanun uyarınca kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğ edilerek Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmemesi halinde dosyanın direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, temyiz edilmesi halinde ise Dairesince katılma kararı verildikten sonra tüm temyizler birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinden bahisle tebligat hususunda işlem yapılmak üzere mahkemesine gönderilen dosya ile ilgili olarak gerekçeli karar tebliği yapılan Bakanlık vekilinin anılan hükmü temyiz etmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.01.2020 tarihli ek tebliğnameyle birlikte Dairemize gönderilen dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.