T.C. Yargıtay
18. Ceza Dairesi
18. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/12197
Karar No: 2019/16892
Karar Tarihi: 02.12.2019
18. Ceza Dairesi 2019/12197 E. , 2019/16892 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A- Sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesinin, infaz evresinde resen gözetilebileceği,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B- Sanıklar ... ve ... hakkında fuhuş suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde ise;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıklar ... ve ... ile sanık ... ve mağdur ...’ın suç tarihinde, sırasıyla birlikte restorantta yemek yiyip, türkü barda eğlenip, çorbacıda çorba içip akabinde de otele gitmeleri ve bu yerlerdeki hesapların sanık ... tarafından ödendiğine ilişkin sanıkların beyanları, mağdurun soruşturma aşamasında kollukta verdiği ifadede, bu sanıkların kendi parasını aldıklarına yönelik herhangi bir beyanının olmaması, dolayısıyla sanıklar... ve ...’ın eylemlerinin itham edilen fuhuş suçunun kanuni tanımında da yer alan: “fuhşa sürüklenen kişinin kazancından yararlanılarak kısmen veya tamamen geçimin sağlanması” şeklinde değerlendirilemeyeceği, bu itibarla sanıklar... ve ...’ın fuhuş suçundan beraatleri yerine, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kabule göre de;
1- Sanık ...’ın hakkında adli sicil kaydında bulunup tekerrüre esas alınan hükmün kesin nitelikte olması nedeni ile tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve müdafiileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.