T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/16192
Karar No: 2025/7777
Karar Tarihi: 29.04.2025
2. Ceza Dairesi 2024/16192 E. , 2025/7777 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1117 E., 2024/1981 K.
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, atılı suçun zamanaşımına uğradığı, sanığın fiziksel engeli bulunduğundan suçu işlemesinin mümkün olmadığı, şüpheden uzak, somut ve yeterli delil olmamasına rağmen mahkumiyet hükmü verildiği, kararın bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere ilişkin yapılan incelemede;
Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.02.2012 tarihli 2011/339 Esas ve 2012/95 Karar sayılı ilamı ile kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün aynı mahkemenin 23.12.2021 tarihli ve 2020/350 Esas ve 2021/699 Karar sayılı kararı ile açıklandığı ve istinaf edildiği, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 25.05.2023 tarihli ve 2023/1624 Esas ve 2023/1018 Karar sayılı ilamı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/2. maddeleri gereğince düşmesine karar verildiği, kararın Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.12.2023 tarihli 2023/22098 Esas ve 2023/9703 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi 03.10.2024 tarihli 2024/1117 Esas ve 2024/1981 Karar sayılı kararında daha önce Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.12.2021 tarihli ve 2020/350 Esas ve 2021/699 Karar sayılı kararı ile açıklanan hükmün tekrar açıklandığı belirlenerek yargılama yapılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak belirlenmiştir.
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyete dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.