T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/14143
Karar No: 2024/3226
Karar Tarihi: 17.04.2024
8. Ceza Dairesi 2024/14143 E. , 2024/3226 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/69 Esas, 2016/262 Karar
SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2021/788 Esas, 2022/11537 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.02.2024 tarihli ve KD-2024/2603 itiraz sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanık ... hakkında, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/339 Esas, 2012/249 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamada; Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2012 tarihli kararıyla 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beş ve altıncı fıkraları uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeksizin 06.09.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın beş yıllık denetim süresi içerisinde 02.07.2013 tarihinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün, ihbar üzerine Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2014 tarihli ve 2014/125 Esas, 2014/244 Karar sayılı kararıyla aynen açıklanmasına karar verildiği ve anılan kararın 17.07.2014 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği; daha sonra sanık hakkında aynı hüküm ile ilgili olarak Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 06.01.2016 tarihli ve 2013/116 Esas sayılı yazısı ile ikinci kez ihbarda bulunulduğu, açıklanması geri bırakılan ve daha önceden açıklanarak kesinleşen Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2012 tarihli ve 2010/339 Esas, 2012/249 sayılı kararının ikinci kez, Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2016/69 Esas, 2016/262 Karar sayılı dava dosyasında açıklanarak sanığın mükerrer olarak, 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve bu hükmün, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/788 Esas, 2022/11537 Karar sayısı ile kararıyla düzeltilerek onanmasının hukuka aykırılık oluşturduğuna ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanık hakkında, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2014 tarihli ve 2014/125 Esas, 2014/244 Karar sayılı kararı ile ilk kez açıklandığı ve kararın temyiz edilmeksizin 17.07.2014 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkında aynı hüküm ile ilgili olarak Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 06.01.2016 tarihli ve 2013/116 Esas sayılı yazısı ile ikinci kez ihbarda bulunulduğu, açıklanması geri bırakılan ve daha önceden açıklanarak kesinleşen Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2012 tarihli ve 2010/339 Esas, 2012/249 sayılı hükmünün ikinci kez Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2016/69 Esas, 2016/262 Karar sayılı dava dosyasında açıklanarak yanılgılı uygulama ile sanığın mükerrer olarak 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/788 Esas, 2022/11537 Karar sayısı ile kararıyla düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2021/788 Esas, 2022/11537 Karar sayılı düzeltilerek onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Zile Asliye Ceza Mahkemesince kesinleşmiş karara konu davanın yeniden esasa kaydedilip mükerrer olarak yeniden açıklanan 25.02.2016 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun olduğu ve bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığı belirlenmekle incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2024 tarihinde karar verildi.
...