T.C. Yargıtay
22. Hukuk Dairesi
22. Hukuk Dairesi
Esas No: 2017/8217
Karar No: 2017/3945
Karar Tarihi: 28.02.2017
22. Hukuk Dairesi 2017/8217 E. , 2017/3945 K.
MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İŞE İADE
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararının temyiz incelemesi sonucunda, (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 10.02.2015 tarihli ve 2014/17666 esas, 2015/ 1272 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.
Davacı vekilince, (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi kararının maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı kararından dönülmesi mümkündür.
Somut uyuşmazlıkta, Mahkemenin 10.07.2014 tarihli ve 2014/153 esas, 2014/523 karar sayılı kararıyla, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 10.02.2015 tarihli ve 2014/17666 esas, 2015/ 1272 karar sayılı ilamıyla onanmış ise de, yazılı fesih bildiriminin davacı işçiye 17.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise bir aylık kanuni süre geçmeden 13.03.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Bu halde hak düşürücü süre geçmemiş olduğundan, mahkeme kararının bozulması gerekirken, onanması maddi hataya dayalıdır. Anılan sebeple, maddi hataya dayanan, (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.
Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin geçerli veya haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın bir aylık kanuni süresi içerisinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinde, işe iade davası açılmasında, bir aylık hak düşürücü süre olduğu ve bu sürenin fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren başlayacağı kabul edilmiştir.
Somut uyuşmazlıkta, dosya içeriğindeki tebliğ belgesine göre, fesih bildirimi davacı işçiye 17.02.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Eldeki dava ise, 13.03.2014 tarihinde açılmıştır. Bu halde, davanın bir aylık kanuni süre içerisinde açıldığı sabittir. Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. İddia, savunma ve deliller değerlendirilerek, esas hakkında bir karar verilmelidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.02.2017 gününde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.