T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/2976
Karar No: 2024/2742
Karar Tarihi: 28.05.2024
12. Ceza Dairesi 2022/2976 E. , 2024/2742 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2150 E., 2021/670 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVATARİHİ: 09/10/2020
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 29.250 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, davanın süresinde açıldığını, davanın kabulü gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/84 Esas - 2015/52 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kamu kurumlarını zarara uğratmak amacıyla ihaleye fesat karıştırma ve özel belgede sahtecilik suçlarından 01/10/2012 tarihinde gözaltına alındığı, 04/10/2012 tarihinde tutuklandığı ve 16/05/2013 tarihinde tahliye edildiği, yapılan yargılama neticesinde beraat kararı verildiği, kararın Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2019/3043 Esas 2019/8425 Karar sayılı ilamı onanarak hükmün 19/09/2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhinin sanık ...'a tebliğ edildiğine dair belgenin dosyada bulunmadığı, davanın ise CMK'nın 142/1 maddesinde belirtilen bir yıllık tazminat isteme süresi geçtikten sonra 09/10/2020 tarihinde açıldığı gerekçesiyle davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.05.2024 tarihinde karar verildi.