T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/76
Karar No: 2024/4524
Karar Tarihi: 01.04.2024
11. Ceza Dairesi 2024/76 E. , 2024/4524 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2022/3326 E., 2023/1776 K.
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından verilen 26.10.2023 tarihli ve 2022/3326 Esas, 2023/1776 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında, Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2021/665 Esas ve 2022/445 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 3 yıl hapis ve 10.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2022/3326 Esas, 2023/1776 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2022/3326 Esas, 2023/1776 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehine olan hususların uygulanması gerektiğine, atılı suçu oluşmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2022/3326 Esas, 2023/1776 Karar ayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.04.2024 tarihinde karar verildi.