T.C. Yargıtay
7. Hukuk Dairesi
7. Hukuk Dairesi
Esas No: 2013/14619
Karar No: 2013/22309
Karar Tarihi: 16.12.2013
7. Hukuk Dairesi 2013/14619 E. , 2013/22309 K.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı.Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili ,müvekkilinin davalı ile yapılan 12.06.2008 başlangıç tarihli Yurtdışı Hizmet akdine dayalı olarak Cezayir şantiyesinde tünel kalıp işçisi olarak çalıştığını, sözleşme uyarınca aylık ücretinin 1450 USD olduğunu, sözleşmede gösterilen ücretin banka hesabına, bakiyesinin ise PTT şubesine farklı bir isim üzerinden yatırıldığını, işten çıkarılmasından sonra davalı tarafından uçak biletleri alınmadığı için Cezayir de mahsur kaldığını, Türkiye ye 10.08.2010 tarihinde döndüğünü, çalışma süresi içinde ücretlerinin eksik ödendiğini, son 3 aylık ücretini alamadığını ,yasal çalışma süresinin üzerinde ve hafta tatili ile genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini,çalışılan ülke mevzuatına göre 6 ayda 20 gün izin verilmesi gerektiğini, ancak izinlerin verilmediğini ve ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 11.06.2008 tarihinde imzalanan Yurtdışı hizmet akdi ile müvekkili şirketin Cezayirdeki şantiyesinde tünel kalıp işçisi olarak çalıştığını, aylık ücretinin 550 USD olduğunu,istifa etmek suretiyle iş akdini sona erdirdiğini,kıdem tazminatı talebinin yerinde olmadığını, fazla çalışma yapılmadığını, hafta tatillerinde ve genel tatillerde de çalışılmadığını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacağının hesabında esas alınacak ücret miktarına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma ve hafta tatili ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp,ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir.
Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda fesih tarihindeki kur esas alınmak suretiyle davaya konu fazla çalışma ve hafta tatili ücreti hesaplanmıştır.
Mahkemece, anılan alacakların ilgili dönemlerdeki kur esas alınarak hesaplanması gerekirken bu husus gözetilmeyerek hatalı bilirkişi raporuna itibar ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
3-Davacının yıllık ücretli izin alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Taraflar arasında imzalanan Yurt Dışı Hizmet Akdinin 10.maddesinde davacı işçinin çalışılan ülke mevzuatı esasları doğrultusunda yıllık ücretli izin hakkına sahip olacağı belirtilmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ,davacı vekilinin 6 ayda 20 gün izin hakkı bulunduğu yönündeki beyanı esas alınmak suretiyle 80 gün izin alacağı hesaplanmıştır.
Dosyada Cezayir ülkesinde uygulanan izin mevzuatına ilişkin bir belge bulunmamaktadır. Bu itibarla rapor denetime elverişli değildir.
Mahkemece , bu konuda araştırma yapılmadan davacı beyanına göre hesaplama yapılan ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibar ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.