5. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/2574
Karar No: 2025/1069
Karar Tarihi: 20.01.2025
5. Ceza Dairesi 2024/2574 E. , 2025/1069 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2477 Esas, 2023/279 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2018/150 Esas, 2021/383 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan beraatine hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2021/2477 Esas, 2023/279 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık avukatın fazladan tahsilat yaptığı halde müvekkiline tahsil edilen bedeli ödemediğinin bilirkişi raporu ile de sabit olduğuna, İlk Derece Mahkemesince suça konu miktarın az olması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de, sanığın müvekkili adına tahsilat yaptığını haber vermemesi ve hapis hakkını hukuka aykırı olarak kullanması bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanığın atılı görevi kötüye kullanma suçunu işlediğine, sanığın eylemlerinin nitelikli zimmet suçunu da oluşturduğuna ancak bu hususun İlk Derece Mahkemesince değerlendirmeye alınmadığına, zimmet suçunun oluşması bakımından da sanığın uhdesine geçirdiği miktarın öneminin bulunmadığına, sanık avukatın beraatine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın görevi kötüye kullanma ve nitelikli zimmet suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Hüküm fıkrasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a madde-fıkra ve bendine yer verilmeyerek aynı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılmış ise de anılan noksanlık sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereğince Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.01.2025 tarihinde karar verildi.